درد سیاتیک چه به عنوان درد مداوم یا ناراحتی متناوب می تواند دردی غیرقابل تحمل باشد. بدون شک، اولین چیزی که هنگام تجربه درد سیاتیک می خواهید، تسکین فوری است. خبر خوب اینکه می توان با روش های خودمراقبتی علائم آزاردهنده را به طور موثر کاهش دهید. نیازی به تحمل درد سیاتیک نیست - در این مقاله از سایت توان مارکت چند درمان خانگی برای کاهش درد وجود دارد که یکی از آن ها را پزشکان به عنوان بهترین گزینه مد نظر می دانند. با ما همراه باشید تا با این درمان ها بیشتر اشنا شوید و درد را از خود دور کنید.

ورزش ملایم؛ مهمترین راه درمان کمر درد در دراز مدت

ممکن است شرکت در فعالیت بدنی در هنگام درد بر خلاف غریزه شما باشد، اما بی تحرکی می تواند باعث تشدید درد سیاتیک شود. ورزش های کم تأثیر، مانند ایروبیک در آب و یوگا، می توانند با موارد زیر به درد شما کمک کنند:

• کاهش فشار روی عصب سیاتیک
• کاهش التهابی که باعث درد سیاتیک می شود
• تقویت عضلات حمایت کننده از ستون فقرات
• بهبود یا حفظ تحرک و انعطاف پذیری در ستون فقرات و لگن
• افزایش جریان خون در تمام نواحی بدن
• کاهش حساسیت درد

استراحت در چند روز اول پس از شروع درد سیاتیک کاملاً خوب است، اما ماندن در رختخواب می تواند اوضاع را بدتر کند، نه بهتر. همیشه به یاد داشته باشید که دستورالعمل های پزشک یا فیزیوتراپیست خود را در محدوده قابل تحمل دنبال کنید. هرگز آنقدر ورزش نکنید که درد سیاتیک شما را بدتر کند. اگر به نظر می رسد حرکت باعث تشدید درد می شود، بهتر است با پزشک خود صحبت کنید تا سایر درمان های خانگی را که می توانید انجام دهید، یاد بگیرید.

کمربند پلاتینر؛ بهترین و جدیدترین درمان خانگی کمر درد

کمربند برقی پلاتینر از تولیدات شرکت بزرگ آلمانی زایسترونیک است که در سال 2023 جزو بهترین روش های درمان کمر درد محسوب می شود. این کمربند که با سایر کمربندهای طبی تفاوت دارد مجهز به سه تکنولوژی فوق پیشرفته اولتراسوند، اینفرارد یا مادون قرمز و کلاک پالس است. این فناوری ها هر کدام به نحوی به تقویت جریان خون و ایجاد گرما برای کمک به عملکرد حرکتی زانو کمک می کنند. ترمیم و بازسازی اسیب های دیسک کمر نیز از انتظاراتی است که باید از این کمربند باید داشت. از کمربند پلاتینر باید روزانه یک ساعت و به مدتن یک ماه باید استفاده کرد تا دردهای کمرتان را از بین ببرد و درمان کند. سایت تجهیزات پزشکی توان مارکت نمایندگی مرکزی کمربند پلاتینر است که آن را با کارت رجیستر یا همان کارت اصالت کالا ارائه می کند.

کشش ملایم

علاوه بر ورزش، شکل دیگری از فعالیت بدنی که می تواند درد سیاتیک را کاهش دهد، کشش است. انجام حرکات کششی ملایم به شما کمک می کند تا کمر، باسن، همسترینگ و ساق پا را شل کنید که می تواند فشار روی عصب سیاتیک را کاهش دهد. همچنین می تواند به طور بالقوه انعطاف پذیری و تحرک ستون فقرات شما را بهبود بخشد.

کشش باید به آرامی و به آرامی انجام شود. کشش را فقط تا زمانی انجام دهید که کشش ملایمی احساس کنید، سپس آن را حدود 10 ثانیه نگه دارید. این کار را با هدف احساس بهتر انجام دهید، نه انعطاف پذیرتر شدن یا افزایش دامنه حرکتی خود - این دستاوردها به طور طبیعی با تمرین منظم به دست خواهند آمد. از فشار دادن یا کشیدن بیش از حد شدید خودداری کنید، که می تواند علائم شما را بدتر کند.

گرما و سرما درمانی

استفاده از کیسه های یخ و گرما می تواند درد سیاتیک را کاهش دهد، روند بهبودی را تسریع کند و به عملکرد بهتر شما کمک کند. در هفته اول یک کیسه یخ را روی کمر خود قرار دهید تا درد و تورم کاهش یابد. کیسه یخ را در یک پارچه یا حوله بپیچید و هر بار بیش از 15 دقیقه آن را نگذارید. پس از هفته اول، می توانید با استفاده از یک پد گرم کننده پیچیده شده در پارچه یا خیساندن در یک حمام گرم، استفاده از گرما را شروع کنید.

گرمای متناوب و یخ درمانی می تواند تسکین فوری درد سیاتیک را فراهم کند، زیرا باعث افزایش جریان خون و بهبود بهبود می شود. هر ساعت یکبار یک کیسه یخ را به مدت 15 دقیقه روی ناحیه آسیب دیده قرار دهید، سپس هر دو یا سه ساعت یکبار حرارت را به مدت 15 دقیقه اعمال کنید.

وضعیت بدن خود را بهبود بخشید

چه پشت میز خود کار کنید یا روی مبل خود استراحت کنید، ماندن در همان وضعیت برای مدت طولانی تنها درد سیاتیک را بدتر می کند. به وضعیت بدن خود توجه زیادی داشته باشید و مرتباً حرکت کنید تا فشار وارده بر ستون فقرات خود را کاهش دهید.

داروهای ضد درد

داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) می توانند درد قابل توجهی را تسکین دهند، زیرا التهاب را کاهش می دهند. با این حال، استفاده بیش از حد از این داروها - یا مصرف بیش از حد یکباره یا استفاده طولانی مدت از آنها - عوارض جانبی خطرناکی دارد که احتمالاً باعث آسیب به کبد و پوشش معده می شود. همیشه قبل از مصرف هر گونه داروی ضد درد OTC یا اگر هفته ها متوالی به آنها اعتماد دارید، با پزشک ارتوپد خود مشورت کنید.

داروهای موضعی

ژل ها، کرم ها یا چسب های موضعی می توانند درد را تسکین یا بی حس کنند و تسکین سریع و مؤثر درد سیاتیک را ارائه دهند. در مقایسه با داروهای ضد درد، اینها خطر عوارض جانبی مضر کمتری دارند و می توانند از عوارض طولانی مدت جلوگیری کنند. اگر تصمیم به استفاده از داروهای موضعی دارید، همزمان از پد گرم کننده یا کیسه یخ روی ناحیه آسیب دیده استفاده نکنید. ترکیب درمان ها ممکن است اثرات داروهای موضعی را کاهش دهد یا تغییر دهد.

درمان درد سیاتیک در الیکوت سیتی، MD

درد سیاتیک می تواند کیفیت زندگی شما را کاهش دهد، اما روش های درمانی خانگی وجود دارد که می تواند درد شما را کاهش دهد. با این حال، اگر درد ناتوان کننده شد و به خودی خود برطرف نشد، ممکن است روش های درمانی دیگری لازم باشد.

اگر به دنبال تسکین طولانی مدت از درد سیاتیک هستید، ارائه دهندگان ما در همکاران ارتوپدی مرکزی مریلند اینجا برای شما هستند. چه نکاتی برای درمان های خانگی، داروها، درمان یا جراحی باشد، متخصصان بسیار ماهر ما می توانند به شما کمک کنند تا دقیقاً مشکل را مشخص کنید و آسیبی که باعث درد ناخواسته شما می شود را معکوس کنید.

دلایل مختلفی وجود دارد که ممکن است فرد دچار سفتی زانو شود. اینها شامل آسیب و آرتریت است. سفتی زانو یک شکایت رایج است، به ویژه در میان افراد مسن و افرادی که از نظر بدنی بسیار فعال هستند.

سفتی زانو می تواند در نتیجه انعطاف پذیری ضعیف یا عدم تعادل عضلانی در پاها رخ دهد. آسیب و آرتریت از دیگر علل شایع سفتی زانو هستند. در این مقاله از سایت پزشکی توان مارکت با دلایل سفتی زانو بیشتر آشنا خواهید شد. این نوشتار علمی همچنین به تشریح برخی از درمان ها پزشکی و دارویی و درمان های خانگی می پردازد که به کاهش این علامت کمک می کند.

علل خشکی زانو چیست: 6 علتی که به مرگ زانو منتهی می شود

در زیر به برخی از علل شایع سفتی زانو اشاره شده است.

1.آسیب به منیسک

منیسک ها دو قطعه غضروفی به شکل C هستند که در داخل مفصل زانو قرار دارند. نقش آنها این است که به عنوان یک بالشتک یا ضربه گیر بین استخوان های تشکیل دهنده مفصل عمل کنند. یک فرد می تواند با حرکت یا چرخاندن ناگهانی زانو به منیسک آسیب برساند یا آسیب ببیند. این به احتمال زیاد در هنگام ورزش یا سایر انواع فعالیت بدنی رخ می دهد.

منیسک ها نیز با افزایش سن مستعد انحطاط هستند. به طور خاص، با تحلیل رفتن منیسک ها، مستعد پارگی می شوند. زمانی که مینیسک پاره می شود، یک فرد احتمالا صدای "پاپ" را می شنود یا احساس می کند. طبق گفته آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا، پس از آن زانو شروع به سفت شدن می کند. در بسیاری از موارد، افراد همچنان می توانند روی زانو راه بروند، اگرچه ممکن است علائمی مانند:

• درد
• تورم
• قفل کردن زانو
• از دست دادن دامنه کامل حرکت
• احساس بیرون آمدن زانو

2. آسیب به رباط ها

رباط ها نوارهایی از فیبر هستند که استخوان را به استخوان متصل می کنند. رباط هایی که از زانو عبور می کنند، استخوان ران یا استخوان ران را به استخوان ساق پا یا درشت نی متصل می کنند. یک فرد ممکن است رباط های زانو خود را دچار رگ به رگ شدن، پارگی یا پارگی کند. اگر این اتفاق بیفتد، فرد ممکن است تجربه کند:

• درد در مفصل زانو
• بی ثباتی زانو
• تورم در زانو

3. آرتروفیبروز

آرتروفیبروز یا سندرم سفتی زانو زمانی رخ می دهد که مقدار زیادی از بافت اسکار در اطراف مفصل زانو تشکیل شود. غیر معمول نیست که افراد پس از جراحی های زانو مانند تعویض زانو یا جراحی رباط صلیبی قدامی، آرتروفیبروز را تجربه کنند. در واقع، طبق خدمات توانبخشی سنت آلفونسوس، حدود 6 درصد از افرادی که تعویض مفصل زانو انجام می دهند، آرتروفیبروز را تجربه می کنند. برخی از علائم اضافی آرتروفیبروز عبارتند از:

• زانو درد که بدتر می شود
• تورم و گرما در اطراف زانو
• راه رفتن با زانوی خم شده

4. روماتیسم مفصلی

آرتریت روماتوئید نتیجه یک بیماری خود ایمنی است که باعث می شود بدن به بافت های خود حمله کند. آرتریت روماتوئید به طور معمول هر دو زانو را درگیر می کند.

افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید گاهی اوقات تورم غشای سینوویال را تجربه می کنند که غشای نازکی است که پوشش داخلی مفصل زانو را می پوشاند. تورم غشای سینوویال باعث سفتی و درد زانو می شود.

5. آرتروز

استئوآرتریت در نتیجه ساییدگی و پارگی غضروف بین استخوان ها رخ می دهد. همانطور که غضروف داخل زانو تحلیل می رود، باعث ساییدگی استخوان های داخل زانو روی یکدیگر می شود. مالش استخوان ها می تواند باعث رشد استخوانی به نام خار شود. اینها می توانند باعث سفتی و درد مفاصل شوند.

طبق یک مطالعه در سال 2013، آرتروز زانو در بین افراد 55 تا 64 ساله شایع تر است.

6. آرتریت پس از سانحه

آسیب هایی مانند پارگی منیسک و رباط می تواند احتمال آسیب بیشتر به مفصل زانو را افزایش دهد. با گذشت زمان، این می تواند منجر به آرتریت پس از سانحه (PTA) شود. PTA سالها پس از آسیب دیدگی زانو رخ می دهد.

افراد مبتلا به PTA ممکن است علائم زیر را تجربه کنند:

• تورم در مفصل زانو، که ممکن است حرکت زانو را دشوار کند
• زانو درد
• احساس ضعف در زانو
• بدتر شدن علائم به دنبال فعالیت بدنی
• بدتر شدن علائم در هوای مرطوب

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

اگر فرد مشکوک به پارگی یا آسیب دیدگی زانو باشد، باید در اسرع وقت به پزشک خود مراجعه کند. دریافت درمان سریع به کاهش خطر آسیب بیشتر کمک می کند.

همچنین اگر سفتی زانو با علائم دیگری مانند درد یا تورم همراه باشد، فرد باید به پزشک مراجعه کند.

 انواع درمان های خشکی زانو

گزینه های درمانی برای سفت شدن زانو تا حدی به علت آن بستگی دارد. اگر علت یک آسیب جزئی باشد، درمان های خانگی زیر ممکن است برای کاهش درد و سفتی تا زمان بهبودی آسیب کافی باشد:

• استراحت دادن به زانو
• قرار دادن کیسه یخ روی زانو در فواصل زمانی معین
• مصرف داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی بدون نسخه (OTC).
• استفاده از زانوبند zapiamax برای جلوگیری از آسیب بیشتر

برای صدمات شدیدتر و سفتی زانو که شدید یا مداوم است، ممکن است فرد نیاز به مراجعه به پزشک داشته باشد. پزشک برای تشخیص علت سفتی زانو مواردی را بررسی می کند و درمان های مناسب را توصیه خواهد کرد. بسته به علت سفتی زانو، این درمان ها شامل موارد زیر می شود:

• مصرف داروهای مسکن با نسخه
• استفاده از کورتیکواستروئیدها
• مصرف داروهای آرتریت روماتوئید، مانند داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری و جراحی بیولوژیک
• فیزیوتراپی، برای بهبود عملکرد زانو و تحرک کلی
• ورزش ها و کشش هایی که ممکن است کمک کند

در برخی موارد، افرادی که زانوی سفت دارند باید از ورزش اجتناب کنند. برخی از آسیب های زانو برای بهبودی نیاز به زمان دارند و به جای ورزش از استراحت سود می برند.

در حالی که سن یک عامل خطر اصلی برای آرتروز زانو است، افراد جوان نیز می توانند به آن مبتلا شوند. برای برخی افراد ممکن است ارثی باشد. برای برخی دیگر، آرتروز زانو می تواند ناشی از آسیب یا عفونت یا حتی اضافه وزن باشد. در اینجا به سوالات شما در مورد استئوآرتریت زانو پاسخ داده شده است، از جمله نحوه درمان آن و کارهایی که می توانید در خانه برای کاهش درد انجام دهید.

استئوآرتریت چیست؟

استئوآرتریت، که معمولا به عنوان آرتریت ساییدگی شناخته می شود، وضعیتی است که در آن بالشتک طبیعی بین مفاصل - غضروف - از بین می رود. وقتی این اتفاق می افتد، استخوان های مفاصل نزدیک تر به یکدیگر ساییده می شوند و از مزایای جذب ضربه غضروف کمتری برخوردارند. مالش منجر به درد، تورم، سفتی، کاهش توانایی حرکت و گاهی اوقات تشکیل خارهای استخوانی می شود.

چه کسانی به آرتروز زانو مبتلا می شوند؟

استئوآرتریت شایع ترین نوع آرتریت است. در حالی که این بیماری حتی در افراد جوان نیز ممکن است رخ دهد، احتمال ابتلا به آرتروز پس از 45 سالگی افزایش می یابد. طبق گزارش بنیاد آرتریت، بیش از 27 میلیون نفر در ایالات متحده به آرتروز مبتلا هستند که زانو یکی از شایع ترین مناطق آسیب دیده است. زنان بیشتر از مردان در معرض ابتلا به آرتروز هستند.

چه چیزی باعث آرتروز زانو می شود؟

شایع ترین علت آرتروز زانو افزایش سن است. تقریباً همه در نهایت به درجاتی از آرتروز مبتلا می شوند. با این حال، عوامل متعددی خطر ابتلا به آرتریت قابل توجه در سنین پایین را افزایش می دهد.

• سن: با افزایش سن، توانایی غضروف برای بهبودی کاهش می یابد.
• وزن: وزن باعث افزایش فشار بر روی تمام مفاصل به خصوص زانوها می شود. هر پوند اضافه وزن 3 تا 4 پوند به زانوهای شما اضافه می کند.
• وراثت: این شامل جهش های ژنتیکی است که ممکن است فرد را بیشتر در معرض ابتلا به آرتروز زانو قرار دهد. همچنین ممکن است به دلیل ناهنجاری های ارثی در شکل استخوان هایی باشد که مفصل زانو را احاطه کرده اند.
• جنسیت: احتمال ابتلا به آرتروز زانو در زنان ۵۵ ساله و بالاتر بیشتر از مردان است.
• آسیب های استرس مکرر اینها معمولاً نتیجه نوع شغلی است که یک فرد دارد. افرادی که مشاغل خاصی دارند که شامل فعالیت های زیادی است که می تواند به مفصل فشار وارد کند، مانند زانو زدن، چمباتمه زدن، یا بلند کردن وزنه های سنگین (55 پوند یا بیشتر)، به دلیل فشار مداوم روی مفصل، احتمال بیشتری دارد که به آرتروز زانو مبتلا شوند. .
• ورزشکاری: ورزشکارانی که در فوتبال، تنیس یا دویدن طولانی مدت فعالیت می کنند ممکن است در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آرتروز زانو باشند. این بدان معناست که ورزشکاران باید اقدامات احتیاطی را برای جلوگیری از آسیب انجام دهند. با این حال، مهم است که توجه داشته باشید که ورزش متوسط منظم مفاصل را تقویت می کند و می تواند خطر ابتلا به آرتروز را کاهش دهد. در واقع، ضعف عضلات اطراف زانو می تواند منجر به آرتروز شود.
• بیماری های دیگر: افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید، دومین نوع رایج آرتریت، نیز بیشتر در معرض ابتلا به آرتروز هستند. افراد مبتلا به برخی اختلالات متابولیک، مانند اضافه بار آهن یا هورمون رشد بیش از حد، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آرتروز هستند.

علائم آرتروز زانو چیست؟

علائم آرتروز زانو ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• دردی که در هنگام فعالیت زیاد می شود، اما با استراحت کمی بهتر می شود
• ورم
• احساس گرما در مفصل
• سفتی در زانو، به خصوص در صبح یا زمانی که مدتی نشسته اید
• کاهش تحرک زانو، سخت شدن نشستن و برخاستن از صندلی یا ماشین، استفاده از پله ها یا راه رفتن
• صدای جیرجیر و ترقه که هنگام حرکت زانو شنیده می شود

آرتروز زانو چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص آرتروز زانو با معاینه فیزیکی توسط پزشک شروع می شود. همچنین پزشک سابقه پزشکی شما را می گیرد و علائم را یادداشت می کند. حتماً توجه داشته باشید که چه چیزی باعث بدتر یا بهتر شدن درد می شود تا به پزشک کمک کنید تا تشخیص دهد که ایا آرتروز یا چیز دیگری ممکن است باعث درد شما شده باشد. همچنین دریابید که ایا فرد دیگری در خانواده شما آرتریت دارد یا خیر. پزشک شما ممکن است آزمایشات اضافی را تجویز کند، از جمله:

اشعه ایکس، که می تواند آسیب استخوان و غضروف و همچنین وجود خار استخوان را نشان دهد

اسکن های تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI).

اسکن MRI ممکن است زمانی سفارش داده شود که اشعه ایکس دلیل واضحی برای درد مفاصل ارائه نکند یا زمانی که اشعه ایکس نشان می دهد که سایر انواع بافت مفصلی ممکن است آسیب ببینند. پزشکان ممکن است از آزمایش های خون برای رد سایر بیماری هایی که می توانند باعث درد شوند، مانند آرتریت روماتوئید، نوع دیگری از آرتریت ناشی از اختلال در سیستم ایمنی، استفاده کنند.

آرتروز زانو چگونه درمان می شود؟

اهداف اولیه درمان آرتروز زانو تسکین درد و بازگشت تحرک است. برنامه درمانی معمولاً شامل ترکیبی از موارد زیر است:

• کاهش وزن: از دست دادن حتی مقدار کمی وزن، در صورت نیاز، می تواند به طور قابل توجهی درد زانو ناشی از آرتروز را کاهش دهد.
• زانوبند زاپیامکس: این زانوبند برقی به کمک امواج صوتی و اشعه مادون قرمز موجب تقویت جریان خون و ایجاد گرما در عمق بافت های زانو خواهد شد. تکنولوزی اینفرارد بکار رفته در زانوبند زاپیامکس خون تقویت یافته را غنی از اکسیژن می کند و مواد مغذی بیشتری به بافت های نرم زانو می رساند. این فرایند موجب ترمیم و بازسازی زودتر ارتروز زانو شده و به مرور ارتروز از بین خواهد رفت.
• ورزش: تقویت عضلات اطراف زانو باعث پایداری مفصل و کاهش درد می شود. تمرینات کششی به متحرک و انعطاف پذیر نگه داشتن مفصل زانو کمک می کند.
• مسکن ها و داروهای ضد التهابی: این شامل انتخاب های بدون نسخه مانند استامینوفن (تیلنول)، ایبوپروفن (ادویل، موترین)، یا ناپروکسن سدیم (Aleve) می شود. داروهای بدون نسخه را بیش از 10 روز بدون مشورت با پزشک مصرف نکنید. مصرف طولانی تر آنها احتمال عوارض جانبی را افزایش می دهد. اگر داروهای بدون نسخه تسکین ندهند، پزشک ممکن است به شما یک داروی ضد التهابی یا سایر داروها برای کمک به کاهش درد بدهد.
• تزریق کورتیکواستروئیدها یا اسید هیالورونیک به زانو: استروئیدها داروهای ضد التهابی قوی هستند. اسید هیالورونیک به طور معمول در مفاصل به عنوان یک نوع مایع روان کننده وجود دارد.
• درمان های جایگزین: برخی از درمان های جایگزین که ممکن است موثر باشند عبارتند از کرم های موضعی با کپسایسین، طب سوزنی، یا مکمل ها، از جمله گلوکزامین و کندرویتین یا SAMe.
• استفاده از وسایلی مانند بریس دو نوع بریس وجود دارد: بریس های «تخلیه کننده» که وزن را از سمت زانو که تحت تأثیر آرتروز قرار گرفته است، برمی دارد. و بریس های "حمایت کننده" که برای کل زانو پشتیبانی می کنند.
• فیزیوتراپی و کاردرمانی: اگر در فعالیت های روزانه مشکل دارید، فیزیوتراپی یا کاردرمانی می تواند به شما کمک کند. فیزیوتراپیست ها راه هایی را برای تقویت عضلات و افزایش انعطاف پذیری در مفصل به شما آموزش می دهند. کاردرمانگران راه هایی را به شما آموزش می دهند تا فعالیت های منظم و روزانه مانند کارهای خانه را با درد کمتر انجام دهید.
• عمل جراحي: زمانی که درمان های دیگر جواب نمی دهد، جراحی گزینه خوبی است. البته برای بهبود سریع جراحی پزشک جراح خرید زانوبند زاپیامکس را توصیه می کنند.

آیا از جراحی برای درمان آرتروز زانو استفاده می شود؟

اگر پزشک شما بخواهد آرتروز زانو را با جراحی درمان کند، گزینه ها آرتروسکوپی، استئوتومی و آرتروپلاستی هستند.

• آرتروسکوپی از یک تلسکوپ کوچک (آرتروسکوپ) و سایر ابزارهای کوچک استفاده می کند. جراحی از طریق برش های کوچک انجام می شود. جراح از آرتروسکوپ برای دیدن فضای مفصل استفاده می کند. هنگامی که به آنجا رسید، جراح می تواند غضروف آسیب دیده یا ذرات شل را حذف کند، سطح استخوان را تمیز کند و در صورت کشف آن آسیب ها، انواع دیگر بافت را ترمیم کند. این روش اغلب در بیماران جوانتر (سن 55 سال و کمتر) به منظور به تعویق انداختن جراحی جدی تر استفاده می شود. مراقبت بعد از جراحی بسیار مهم و تاثیر گذار است به همین دلیل جراح برای مراقبت بهتر بعد از جراحی خرید زانوبند زاپیامکس را توصیه می کند.
• استئوتومی روشی است که هدف آن بهبود تراز زانو با تغییر شکل استخوان ها است. این نوع جراحی ممکن است در صورت آسیب دیدگی در یک ناحیه از زانو توصیه شود. همچنین اگر زانوی خود شکسته باشد و به خوبی بهبود نیافته باشد، ممکن است توصیه شود. استئوتومی دائمی نیست و ممکن است بعداً جراحی بیشتری لازم باشد.
• جراحی تعویض مفصل یا آرتروپلاستی یک عمل جراحی است که در آن مفاصل با قطعات مصنوعی ساخته شده از فلز یا پلاستیک جایگزین می شوند. جراحی تعویض مفصل معمولا برای افراد بالای 50 سال مبتلا به استئوآرتریت شدید انجام می شود. اگر مفصل پروتز بعد از چندین سال فرسوده شود، ممکن است نیاز به تکرار جراحی بعدا باشد. اما با پیشرفت های مدرن امروزی، اکثر مفاصل جدید بیش از 20 سال دوام خواهند داشت. جراحی خطراتی دارد، اما نتایج به طور کلی بسیار خوب است.